شاكي اول هميشه برنده است. بي شك شما هم تجربه‌هاي زيادي در زندگي شخصي و كاري خود داشته‌ايد، بي شك براي شما هم شاكي اول هميشه برنده بوده. گاه با اين كه اتفاق بزرگي نمي‌افتد اما مي‌توان با تنگ‌نظري  آن را تبديل به يك معضل كرد. مسئله زماني جالب‌تر مي‌شود كه اين تنگ نظري  منجر به اتفاقي مي‌شود كه بهترين راه‌حل براي مقابله با آن سكوت است. سكوتي كه مثل اكثر خاطرات مشابه شما منجر به محكوميت مي‌شود.

شاكي اول هميشه برنده است. اما پيش چه كسي؟ پاسخ به اين پرسش كليدهايي را در اختيار شما مي‌گذارد كه بيشتر از نيازلازم، به شما اطلاعات مي‌دهد. اطلاعات كه زياد شد مسئوليت بيشتر مي‌شود. اين مسئوليت گاه مسائلي را پيش مي‌اورد كه شما براي فرار از آن مجبوريد صورت مساله را پاك كنيد. اما اگر اين بين، شخص ديگري به عنوان نقطه روبروي شما باشد غافل از اين كه شما سعي كرده‌ايد مسئله را از بين ببره‌ايد، دچار وحشت مي‌شود. وحشت، كنترل مسئولانه و  منطق به كلي از بين مي‌برد. به طوري‌كه گاه فرد را مجبور به واكنشهايي مي‌كند كه سرانجام زيبايي ندارد. هر چند اگر سكوت ادامه يابد شائبه پيروزي پيش مي‌آيد اما باز هم مهم نيست.

دادگاههاي تك جايگاهي در ايران پيشنيه طولاني دارند. دادگاههاي كه در صورت پذيرش سلامت آن، گنجايش بيشتر از يك موضوع، يك نفر، يك حرف و يك ادعا را ندارد. پيروز ي به اين شيوه هر حسني داشته باشد يك عيب دارد. افكار دوستان، افكار آشنايان و افكار آنها كه به خوبي يا بدي ما را مي‌شناسند. اتفاقي كه قرنها پيش براي دن‌كيشوت افتاد. 

نوروزتان پيروز