با فرض اين مسئله كه هيچ تحليلي بر موقعيت فعلي من در عرصه شغلي‌ام وجود نداشته باشد و حتي محكم تر از آن  اگر تصور كنيم كه من از هيچ موقعيت مناسبي برخوردار نيستم، هر روز اخبار عجيب و غريبي مبني بر حمايت ا ز من و به اينجا رسيدن و نرسيدنم در بين دوستان و دشمنان زمزمه مي‌شود. اينكه اين روزها سن اخلاقي آدم‌ها آنقدر پايين آمده كه نمِي‌توان اعتمادي به احساسات كرد، درست . اما طيفي از دوستان كه خود را روشنفكر مي‌دانند چرا اينقدر در تلاش‌اند تا آن نامقدار خاطره و محبتي كه در جايي ناپيدا از ذهنم به بودنش مي‌نازم، براي هميشه فراموشش كنم. روشنفكري و حسادت، روشنفكري و توطئه، روشنفكري و تخريب. شما جاي من، اين تركيب‌ها را در كجاي متن زندگيتان مي‌توانيد جا دهيد.

 شرمنده‌ام از اين بابت كه شما را درگير يك مسئله گنگ مي‌كنم، اما دلم مي‌خواهد بنويسم تا اگر روزي اين مدعيان شمارشان از انگشتان يك دست بالاتر رفت بتوانم خلوتگاهي براي ادامه دلتنگي معترض‌گونه‌ام داشته باشم. اين ماه‌ها، كمتر روزي را بي آنكه منتي بزرگ برسرم باشد به پايان مي‌رسانم. پيغام‌هاي عجيب و قابل تامل از دوستان كه در جلسات خصوصي و غيرخصوصي درصددند تا به ديگران بفهمانند اين آدم( من) اگر به جايي رسيده تنها به خاطر اين است كه زير پر و بالش را گرفته‌ام. البته درك اين موضوع با توجه به اتفاقات رخ داده طي دو سه سال اخير زياد سخت نيست، اما اينكه هر روز كسي جلوي شما را بگيرد و پيغامي از يك دوست و نادوست برساند كه تو كسي نبودي و من تو را به اينجا رساندم شكي به جانتان مي‌افتد كه ممكن است توهمي عجيب را به زندگي‌تان تحميل كند. دست‌هاي من هميشه براي گرفتنم و دادن كمك باز بوده و هستند اما، ممكن است هرگز رمق دوباره ديروزها را براي بازگشتي مجدد نداشته باشند. پس بي‌خيال رفقا! شما همه استاديد. بگذاريد اين شاگرد ناچيز در گوشه خلوت زندگي خود، با آرامش سپري كند.

با مدعي مگوييد اسرار عشق و مستي

تا بي‌خبر بميرد در دام خودپرستي

 

راستي وقتي فكر مي‌كنيد من جاي شما ايستاده‌ام و حقتان را بي هيچ ليوان آبي بالا كشيده‌ام، به اين سوالات هم فكر كنيد.

1-     واقعا من به كجا رسيده‌ام؟

2-     آيا به راستي بايد باور كنم كه پله‌هاي موفقيت را آنچنان با شتاب طي كرده‌ام كه آستانه صبر دوستان را عبور كرده؟

3-     چرا فكر مي‌‌كنيد اگر كسي را تخريب كنيد، خودتان بزرگ ديده مي‌شويد؟

4-     زمان، هيچ چيزي را حل نشده رها نمي‌كند، حتي اگر نخواهيد آن را باور كنيد.

5-     راستي رفقا، مراقب باشيد، قبل از اينكه همه چيز دير شود، حسرتي برجاي نماند.

 

زمانه ايمان خراب كني است مگر نه؟