هدف، قلب محيط بان ؛ آماده، بنگ بنگ

هدف، قلب محيط بان ؛ آماده، بنگ بنگ

 
متن پيام واضح است. بدون هرگونه ايهام و استعاره ادبي يحيي شاكو محلي محيط بان با سابقه كشور طي يك درگيري توسط شكارچيان غير مجاز كشته شد.    
    
    به ياد نمي آورم آخرين باري كه خبر مرگ محيط باني را روي سايت روزنامه ها برديم كي بود. 10 روز، 20 روز يا يك ماه پيش! مسلما بيشتر از يك ماه نبود. سناريوي نانوشته اي كه بدون اجازه از هر نويسنده و كارگرداني اجرا مي شود. حتي اگر همه ما خواب باشيم. ضجه هاي همسر جوان محيط بان گيلاني هنوز در گوشمان زنده بود كه اكنون مي بايست پاي دلتنگي هاي همسر ديگري از مردان اين سرزمين بنشينم. پاي اشك هايي كه همچنان خواهند ريخت. مديران هم خواهند آمد. مانند هميشه، قرآني مي خوانند، فاتحه اي مي دهند و از اين كه راد مردي را تقديم سرزمين مقدس شان كرده اند خوشحال و سرافراز خواهند شد. رشادت و رادمرديش طي يك سخنراني حز ن انگيز اعلام مي شود و دست آخر اميد و آرزو براي ادامه راهش. ادامه راهش توسط فرزندان معصوم و بي زبان ديگر اين سرزمين تكرار اين جمله بي معني نيست.<راهش ادامه دارد>! پر مسماترين از اين جمله نشنيده ايم. جمله اي كه قبل از هر چيز ثابت مي كند مديران ما تا چه اندازه آينده نگرند. برنامه هايشان حساب شده است. فكر همه چيز را مي كنند و بازهم دست آخر گلزار شهدا را تقديم پيكر نحيف خسته و محيط باني مي كنند كه مي توانست زنده باشد.
    
    
   

چغاسبز ایلام هم به مرز فاجعه رسید

تكرار فاجعه لويزان در سرخه حصار تهران و پارك جنگلي چغاسبز ايلام ؛ 70

 

هكتار از پارك جنگلي چغاسبز در آستانه تخريب قرار گرفت

 

 

جامعه جنگلباني ايران با اعلام هشدار نسبت به تخريب پارك جنگلي چغاسبز در استان ايلام، از قطع قريب الوقوع بيش از 18 هزار اصله درخت بلوط زاگرس و نابودي 70 هكتار از اراضي جنگلي اين پارك خبر داد.

جامعه جنگلباني ايران اين بار نيز از اجراي قريب‌الوقوع طرحي خبر مي‌دهد كه بي‌شباهت به پروژه بزرگراه زين‌الدين و تخريب پارك جنگلي لويزان نيست. پارك جنگلي چغاسبز ايلام يكي از نادر پارك‌هاي جنگلي طبيعي كشور در منطقه زاگرس است كه 4170 هكتار وسعت دارد اما با اجراي پروژه جاده كمربندي شهر ايلام كه بدون مطالعه و ارزيابي زيست‌محيطي طراحي شده بزودي 70 هكتار از اراضي جنگلي اين پارك جنگلي طبيعي نابود مي‌شود. با اجراي اين پروژه 18 هزار اصله درخت بلوط جنگلي قطع و حدود 8600 اصله درخت دست كاشت ديگر در محدوده پارك از ميان برداشته خواهد شد و علاوه برآن حدود 50 هزار اصله درخت و درختچه ديگر از ساير گونه‌هاي جنگلي نابود خواهند شد.

تو هم تنها ماندی

 

خشکم زده بود. حدس نمی زدم به جای گرفتن سی دی عکسهای سفر میانکاله ، اعلامیه فوت پدرت را ببینم. دلم گرفت. جوان تر از آن بودی که این غم را به سینه بکشی و خم به ابرو نیاوری. ۱۸ سال است که این تجربه را به دوش می کشم و می دانم سنگین تر از این دلتنگی و اندهی وجود ندارد.

 

« آقای علی غمخوار درگذشت ابوی گرامیتان را به شما و خانواده آن مرحوم مغفور تسلیت عرض می کنیم. همکاران شما در ایسنا» نگاهم روی اسمت جا ماند. به برنامه ای فکر می کردم که دیشب تدارکش را می دیدیم. دریاچه ارومیه یا تالاب شادگان و بالاخره تصمیم بر آن شد تا به غرب برویم. به ارومیه.

زنگ خانه تان را می زنم، نمی دانم چگونه سلامت کنم. منگی از سر و کولم بالا می رود و نمی توانم کاری بکنم. دست وپایم را گم کرده ام  اما به هر جان کندنی است تا قبل از دیدن تو آرام می گیریم.

 

پیراهن سیاه نپوشیده ای . آرام نگاهم می کنی و سی دی را به من می دهی و من بی آنکه حرفی بزنم پله ها را یکی یکی پایین می آیم. در این فکرم از پشت چگونه دیده می شوم. دوستی تا در خانه بیاید اما تسلیت نگوید. دوستی تا در خانه بیاید و تو را در آغوش نکشد. وارد کوچه می شوم. آفتاب حسابی زمین را به ستوه آورده. همه چیز در هم می شود. سیگاری می گیرانم و با اولین پک کوچه را با خاطرات تنهایی تو تنها می گذارم.

 

ببخشید حسابی کلافه ام. این روزها هر چیزی را انتظار می کشیدم جز اندوه باری مرگ . می دانی که، بعضی وقتها اگر بخواهی هم نمی شود. به همه چیز فکر می کردم. به تو به رییس، به کار به محیط زیست، به روزنامه، مجله، خبرگزاری ،به همه چیز الا مرگ. مرگی از سایه نزدیکتر، اما دیگر نمی شود شبها راه رفت تا سایه ای نباشد. حضرت هر جا که بخواهد به سراغت می آید و تازه می فهمی که کارهای دیگری هم داشتی و باید هزار راه نرفته را به سرعت بپیمایی.خبر نداری که اگر سرعت نور ر ا هم داشته باشی قدم از قدم نمی توانی برداری.. .

 

علی جان پدرت را به آسمانها سپردی تا روحش به آرامش برسد. با این که خوب می توانم بنویسم و نصیحت کنم اما این بار هیچ حرفی برای دلتنگیت ندارم. هر چه قدر می خواهی گریه کن... و هر زمان هم که آرام شدی تسلیت من و مژگان را پذیرا باش. 

 

مهندس انوشیروان نجفی برکنار شد

مهندس انوشیروان نجفی معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست ایران برکنار شد. به گفته منابع مطلع دقایقی پیش طی یک جلسه محرمانه حکم برکناری معاون محیط طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست به ایشان ابلاغ شد. ساعت 17 روز سه شنبه 10 مرداد زمانی است که محیط زیست ایران یکی از مهمترین حامیان خود را از دست داد.

مدیریت غیر فنی و کارشناسی یازمان محیط زیست با این عمل نشان داد تمام توان خود را برای حذف نیروهای کارشناس و خبره به کار گرفته است. نجفی از معدود مدیرانی بود که طی این سالها با مقاومت در برابر برنامه های غیر کارشناسی مدیریت سازمان از میزان آسیبهای وارده به طبیعت ایران جلوگیری می کرد.

با برکناری این مقام مسئول حجت برای افرادی که می پندارند بدنه نظامی تنها بر بخشی از سازمان حفاظت محیط زیست حاکم است تمام می شود. تغییر مدیریت کارشناسی به مدیریت نظامی و سایه انداختن نگرش اطلاعاتی در بخشهای مختلف سازمان حفاظت محیط زیست از مواردی بود که شدیدا مورد اعتراض مهندس نجفی بود اما . . .

با این برکناری این چهارمین مدیر ارشدی است که در طول این 10 روز در بدنه معاونت سازمان برکنار می شود. این خبر باشد تا گفت و گویی را با مهندس انجام دهیم. هر چند حرفهای ناگفته اش را بارها شنیده ام اما این بار شاید بی پرده و راحت سخن بگوید. مردی که احتیاط تمام چهره اش را پرخط و نگار کرده بود شاید این بار سخن بگشاید.