به یاریتان نیازمندم

باز هم سلام

قابل توجه تمام دوستان محقق،پژوهشگر، مطبوعاتی و صاحبنظران حوزه محیط زیست و گردشگری

با توجه به گشایش روابط دیپلماتیک بین ایران و برزیل بعد از 14 سال، همزمان با پایان تعطیلات سال جدید میلادی، نشست هایی بین مسئولان و دولتمردان برزیل و چند تن از کارشناسان کشورمان برگزار خواهد شد تا زمینه های همکاریهای مشترک اعم از روابط تجاری، اقتصادی، فرهنگی، گردشگری و به خصوص پروژه های مشترک در حوزه نفت و محیط زیست بررسی شود. از آنجا که وظیفه تدوین اطلاعات لازم برای این نشست ها به بنده محول شده خواهشمندم اگر در زمینه های زیر اطلاعاتی دارید، در اختیارم بگذارید تا نتایج نشست ها مثبت و ارزشمند شود.

1-     شباهتهای اقلیمی ایران و برزیل

2-     شباهتهای فرهنگی و مردم شناسانه دو کشور

3-     زمینه های مشترک مطالعاتی یا اجرایی در حوزه محیط زیست و گردشگری

4-     پتانسیل های وسوسه برانگیز طرفین در جاذبه های گردشگری

5-     زمینه های سرمایه گذاری برزیلی ها در ایران

6-     نحوه استفاده ایران از پتانسیل های انسانی و اقتصادی موجود در فوتبال برزیل

7-     بهترین تعاملات و تبادلات ممکن بین دو کشور

با اینکه به موارد فوق بندهای دیگری هم می توان افزود اما تدوین اطلاعات و حتی پیشنهادهای موجود در محورهای فوق می تواند تا حدود زیادی موقعیت فعلی و مورد انتظار طرفین را مشخص کند. البته اگر موارد دیگری هم می توانید به آنها بیافزایید، خوشحال خواهم شد.

اما نکته قابل توجه موجود در این فراخوان غیررسمی این است که اگر اطلاعات، مقالات و طرح های گردآوری شده به هر شکلی  اعم از کتاب، مجله، سی دی و یا بولتن عمومی شود، مطالب دوستان با نام خودشان منتشرخواهد شد. از طرفی اگر منافع مالی در این پروسه تعریف شود، به اطلاع خواهد رسید تا هر یک از دوستان و همکاران که در این فراخوان دست یاریشان را از بنده دریغ نکرده اند، از آن بهره مند شوند. منتظر مطالب و پیشنهادهای شما هستم.

ایرنی برای ایران

ایرنی برای ایران

در تمام سالهایی که داعیه زیست محیطی بودن بر پیشانیمان خودنمایی می کرد، اینقدر خرسند و خوشوقت نگشته بودیم که با فعالیت نخستین خبرگزاری مستقل محیط زیست ایران، دماغمان چاق شد. تولد چنین بازویی را به سبزاندیشان ایران تبریک می گویم و امیدوارم راهی که گام در ان نهاده اند آنقدر سنگلاخی نشود که عطای همه چیز را به لقایش ببخشند. دوستانی مانند دکتر کرمی،عباس ثابتیُ عباس جعفری، آرش نورآقایی و خانم ملکی آنقدر توانمند هستند که با وجودشان احساس امنیت بکنی. امنیت از وفاداری شان به متن و مطمئن باشی آنچه می خوانی همان است که رخ داده نه آن که برخی ها می خواهند رخ دهد.

با اینکه گفتن و نوشتن در مورد  اینکه تولد خبرگزاری محیط زیست ایران خوب است یا بد نیاز به تامل زیادی ندارد، اما از این به بعد باید منتظر فاجعه بود. فاجعه آگاهی. فاجعه روحی که نخستین نتیجه آگاهی از وضعیت محیط زیست ایران است. اگر تا امروز گوشه گوشه این سرزمین به دور از نگاههای دلسوز، مورد بی رحمی و بی شعوری انسانی قرار می گرفت و متعرضان با خیال راحت، نسلهای آینده را از وجود طبیعتی چنین مقدس محروم می کردند، از امروز به بعد پرده ها کنار می روند تا همه ما شاهد این کج روی ها و کج فهمی ها باشیم. همان ماهی که قرار نبود پشت ابر بماند، اینجا هم پهنه آسمان را روشن کرده. خوشحالیم از این روشنگری نگرانیم از تابلویی که از این به بعد جلوی چشمانمان نقاشی خواهد شد. با قلم هایی سیاه و رنگهایی سیاه تر.

 چاره ای جز امیدواری در خصوص نتایج  مثبت چنین پرده دری  نیست اما تجربه ثابت کرده، کوته فکرانی همانند متجاوزان محیط زیست، نه تنها از اطلاع رسانی در مورد کارهایشان ناراحت  و شرمنده نمی شوند، حتی قبح مسائل هم فرو می ریزد تا جایی که .... بگذریم.

ایران بیشتر از هر زمانی نیازمند ایرن است. ایرنی که می تواند سرعت زوال طبیعت ایران را کندتر کند. فال نیک هم برای همین روزهاست. ایرنی برای ایران، فال نیکی برای ما.

 

خبرگزاری محیط زیست مستقل ایران

سایه یک شک

اینجا 5 عصر است.عصری آذرماهی که صدای اذانش میان برگهای رخ پریده چنارهای خسته دربند، دلگیر است. دلگیر و اندوهبار. اندوهی عظیم و سنگین سوار بر حسی سنگین تر به نام تنهایی.

اینجا 5 عصر است. عصری زرد تراز گونه های مردی که درد عظیم سرگردانی را با سنگفرشهای نامهربان همین حوالی قسمت می کند.قسمت می کند. هی قسمت می کند، اما چیزی کم نمی شود.تنهایی تمام و کمال در هجومی همه جانبه، جنگی نابرابر به راه انداخته که حتی نسیم خشن عصرگاهی هم توان نشاندن گرد و غبارش را ندارد. به نظر می رسد همه چیز از کف رها شده و امیدی به پایان این نبرد نیست، مگر این مرد، بمیرد.البته این پایان احمقانه تر از آن است که بتوان فکری، دستی، نگاهی حتی نیم نگاهی را با این مرد مرده همراه کرد.غافلگیری عجیبی است.زخمی  کاری بدون ریختن قطره ای خون.

سرگشتگی و حیرانی چنان  پرسه می زند که هوای حوصله همه این حوالی ابری است. شاید هم تصورات چنین مردی در چنین عصری  چیزی بیش از این نمی تواند باشد که اگر بود میان این همه داستانهای ختم به خیر، قهرمان اندوهبارترین آنها نمی شد. قهرمان ناتمام ترین آنها.حکایتی که تمام آدم هایش به یکباره گم شدند و تو حتی نمی توانی صدایی،آوایی، حتی سایه ای بیابی تا چیزی بپرسی. حرفی، حدیثی، مثلن بپرسی ساعت چند؟ یا اگر باور داری این عصر، نوید شبی  وحشتناک تر است  بپرسی چه بر سرمان آمد یا اگر هنوز فکر می کنی میان توهم دلگیر تنهایی یاوه می گویی بپرسی چه بر سرمان خواهد آمد.

هی مرد! همین است. میان آنچه قسمت کردی و آنچه نصیبت شد آنقدر فاصله است که سالها می توانی  گم شوی.آنقدر گم شوی که حتی آشناترینت نتواند نشانی از تو بیابد.مرا ببخش. نمی خواهم در این اوضاع و احوال،روبرویت باشم اما این اتفاق همین حالا هم افتاده است. تو گم شده ای. فقط چون پایان داستانت معلوم نیست، هجمه ای از کلمات را کنار هم ردیف می کنی یا نمی دانم در گوش نسیم این عصر زمزمه می کنی تا شاید اتفاقی از جنسی دیگر بیفتد.شاید هم انتظار معجزه ای یا چیزی شبیه آن هنوز رمقی برایت باقی گذاشته. ببخش اما تنها خبر این ساعتها جراحت است. خرابی است. ویرانی است. ویرانی مردی که فکر می کند کس دیگری است.

اینجا 5 عصر بود و من هی هی لحظه هایم را با برگهای رخ پریده چنارهای در،بند قسمت می کردم تا شاید مرد گرفتار سنگفرش ها را بی آنکه ببیندم، ببینمش. آخ،اگر این حیرانی امان می داد شاید جسارتی پیدا می شد تا بگویم من چقدر شبیه آن مردم. مرد مرده داستان ناتمام یکی از هزاران ساعتهای 5 عصرگاهی.

کاش این تنهایی رسوایمان نکند.هر چند این یک آرزوست، اما برای تحققش تصمیم به انجام چند برنامه دارم که بیشترشان در حوزه تحقیق و پژوهش معماری، گردشگری و محیط زیست است. ساخت فیلم از درختان مقدس ایران که رایزنی های اولیه آن و توافقات ابتدایی اش به اتمام رسیده، یکی از این برنامه هاست.راستی به نظر شما مردی که بیشتر شبیه یک سایه است می تواند بار دیگر برخاسته و زندگی و زنده بودنش را به رخ بکشد؟ مردی که سایه یک شک همیشه با اوست.

اين آبان دوست داشتني

 كسي منتظر نيست، اين را مي‌توان از حضور گاه و بيگاه دوستان فهميد. حضوري به خلوتي لوت از برگهاي سبز. با اين حال ركود  و كسالت گذشت و زمان اين اجازه را مي‌دهد كه دوباره بنويسم. دوباره زنده باشم و دوباره زندگي را به رخ بكشم.

هر چند كسي منتظر نيست اما من دوباره اينجايم. همين جا، كنار دستتان، پيش رويتان. مينويسم تا دوباره دوست داشتن و دوست داشته شدن به رويمان لبخند بزند. ۵ ماه گذشت از اخرين روزهاي تنهايي و دلتنگي و اين آبان، آبان ۸۷ دوباره زاده خواهم شد. بوي درد مي‌ آيد، بوي زايش.

هر چند كسي منتظر نيست اما شايد اين تولد براي خودمان مبارك باشد.

انبوه سازان در راه کیش

انبوه سازان در راه کیش

بیش از 200 انبوه ساز عضو کانون سراسری انبوه سازان ساختمان و مسکن کشور برای بازدید از  پنجمین نمایشگاه بین المللی عمران و ساختمان کیش، میهمان شرکت نمایشگاه های بین المللی کیش(اکسپوکیش) هستند.

دکتر فرهاد سعدلو، دبیر کانون انبوه سازان کشور با اعلام حضور گسترده اعضای کانون انبوه سازان کشور در نمایشگاه بین المللی عمران و ساختمان کیش گفت: کانون انبوه سازان کشور بیش از 5700 عضو در داخل کشور دارد که از تمامی آنها برای حضور در نمایشگاه بین المللی عمران و ساختمان دعوت شده است.

وی افزود: به دلیل جایگاه این کانون در مبحث ساخت و ساز کشور از 40 هزار مهندس حوزه نظام مهندسی کشور نیز دعوت شده است تا در این نمایشگاه که محل رقابت تولیدکنندگان مصالح و تکنولوژی ساختمان هستند، حضور داشته باشند.

وی با بیان این مطلب که در حال حاضر بیش از 60 درصد از فعالیت های عمرانی کشور توسط کانون انبوه سازان انجام می شود گفت: طبق برنامه چهارم توسعه و سند چشم انداز این رقم باید به 80 درصد برسد. از این رو علاوه بر افزایش کمی انبوه سازان، افزایش کیفی فعالیت آنها نیز ضرورت انکارناپذیر توسعه و آبادانی کشور است.

به گفته سعدلو، فضای رقابتی که در نمایشگاه های تخصصی از جمله نمایشگاه عمران و ساختمن کیش به وجود می آید باعث می شود تا انبوه سازان کشور بتوانند با آخرین پیشرفت ها و تکنولوژی ساختمان آشنا شده و امکان مقایسه مولفه هایی چون کیفیت و قیمت برای آنها فراهم شود.

سعدلو با اشاره به پیشرفت صنعت ساختمان و لزوم همگامی با آن نیز گفت: برای انبوه سازان، مولفه هایی چون کاهش وزن ساختمان ، کاهش زمان ساخت و کیفیت محصولات و اجزا مورد مصرف از اهمیت بسزایی برخوردار است، از این رو حضور در نمایشگاه های تخصصی که بستری برای معرفی و اطلاع رسانی در مورد این مولفه هاست، می تواند باعث ارتقا سطح علمی و عملی انبوه سازان و سایر فعالان صنعت ساختمان باشد.

پنجمین نمایشگاه بین المللی عمران و ساختمان کیش، 6 الی 9 خردادماه در محل برگزاری نمایشگاه های بین المللی کیش برگزار می شود.

 

87

گه منت روزگار، گه منت خلق

ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت

مرخصي اجباري

سلام اين همه بي‌قراري ندارد

نرنجاندن  دوست  كاري ندارد

شرمنده همه اهالي اين حوالي هستم. باوركنيد حال همه ما خوب است اما گرفتاري‌هاي بي‌مجال اين زندگي، فرصت اداي ادب و درود را گاه چنان مي‌گيرد كه مجبوريم امروز را به فردا بسپاريم تا شايد فردا حرفي براي گفتن و چشمي براي نگريستن داشته باشيم. اين چند خبر را بخوانيد، سر و ته ماجرا دستتان مي‌آيد.

علي يارتان

ايسنا  ، ميراث آريا ،  فارس ، ايسكانيوز ، ايرنا 

خودجوش یعنی چه؟

نیم نگاه یک:

 

دو هفته پيش تجمعي در اعتراض به وضعيت محيط زيست ايران در پارك پرديسان برگزار شد كه حاوي نشانه‌هاي ريز و درشت زيادي بود. نشانه‌هايي كه هر يك از دوستان سبزانديش به نوعي به آن پرداخته اند. از اهميت برگزاري چنين تجمع هايي گرفته تا دلايل شركت نكردن بعضي از چهره‌هاي شاخص، از جمله مواردي بودند كه در بسياري از وبلاگ‌ها به‌آن پرداخته شده است.در ميان تمام برداشت‌هايي كه از اين اجتماع ثبت شده، شركت نكردن انجيوها و سپس نتيجه‌گيري در مورد اين حركت آنها!بيشتر از همه به چشم مي‌خورد. به عنوان مثال طراحی با طبیعت از حضور نيافتن انجيوها و تشكل‌ها چنين نتيجه گرفته است كه:

 آنها از برگزاري نشست‌هاي بدون مجوز مي‌ترسند،

 از نحوه برگزاري مطئمن نيستند، اطلاع‌رساني كافي نبوده، 

 به دليل انجام پروژه‌هاي مشترك تمايلي به حضور در اين جمع نداشته اند

 با اينكه طراحي با طبيعت در ادامه به نكات قابل تاملي اشاره كرده است اما حداقل در اين مورد بايد بگويم حق با اين دوست و دوستان ديگري كه نيامدن انجيوها و تشكل‌ها را به روابط پشت پرده نسبت مي‌دهند نيست. هر چند بعيد هم نيست چنين روابطي در برخي از انجيوها وجود داشته باشد. اما حداقل در چند مورد مشخص كه رايزني‌هاي انجام شده با استقبال  خوبي از طرف تشكل‌ها مواجه شده بود، دليل حضور نداشتن آنها چيز ديگري بود. تشكل‌هايي مانند كانون ديده‌بانان زمين، خانه گردشگران ايران و آواي طبيعت پايدار به عنوان يك موسسه آموزشي دليل حضور نيافتنشان- متاسفانه- بي‌برنامگي و يا كم ‌تجربگي در اين خصوص بوده است. دوستان من قدم به قدم تجربه‌ها بالاتر مي‌رود اما آيا كساني كه نيامدن تشكل‌ها را به دلايل ديگري ربط مي‌دهند اين بند از توجه‌نامه را نخوانده بودند: البته خواهشمندم به معني خودجوش در اين بند توجه بيشتري داشته باشيد:

-         هیچ سازمان غیردولتی یا گروهی مسئولیت سازماندهی این برنامه را به عهده ندارد و این گردهمایی یک حرکت خودجوش متاثر از نگرانی های طرفداران محیط زیست محسوب می شود. بنابراین چنانچه اعضای گروه ها یا ان.جی.او ها تمایل به حضور در این برنامه داشته باشند حضور آنها براساس هویت فردی آنها بوده (نه هویت سازمانی) و رفتارهای آنها باید در چارچوب خواسته های جمع باشد.

حالا کسانی که سالهاست با فعالیت در تشکل ها به یک شخصیت حقوقی قابل تاثیر در این حوزه رسیده اند، چه واکنشی باید داشته باشند. آیا مژگان جمشیدی بدون داشتن رسانه تاثیرگذار است، آیا بهنام همایونی بدون داشتن رسانه تاثیرگذار است، علي غمخوار چطور؟ نسرين دخت خطيبي چطور؟ آيا خطيبي تاثيرگذارتر است يا كانون ديده‌بانان زمين؟

راستی خواسته جمع چه بود که رفتارهای فردی باید در چارچوب خواسته های آنها باشد؟

به هر حال با گذشت زمان غبارهاي زيادي گرفته مي‌شود. غبارهايي كه گاه اصرار بودنشان از طرف خود ماست. بهتر است اگر قلبي براي محيط زيست مي‌تپد،آن را سازماندهي كرد. در مقابل حركت سازمان‌يافته سازمان محيط زيست، نمي‌توان به حركت‌هاي غيرمتمركز دل خوش كرد، قبول اين نكته كه چاره‌اي نيست و بايد ادامه داد، تعقل و تفكر را از مسير مي‌زدايد. گواه اين امر، خاطرات تلخ و شيريني كه در گذشته همه شما آن را تجربه كرده‌ايد.

سوال من اين است،  اگر قرار باشد بار ديگر در اعتراض به اين وضعيت گردهم بياييم،چه تفاوت‌هايي بيايد بارز شوند و چه اشتراك‌هايي بارزتر؟

نهمین شماره صنعت گردشگری منتشر شد

شماره نهم ماهنامه بين‌المللي صنعت گردشگري منتشر شد. در اين شماره از مجله كه به مدير مسئولي عليرضا كاظمي و سردبيري بنده روانه بازار نشر و مطبوعات شده، مي‌توانيد مطالب زير را بخوانيد. در ضمن هر كدام از دوستان وبلاگي علاقه‌مند به مطالعه اين نشريه باشند، تماس بگيرند تا يك نسخه از مجله را برايشان ارسال كنم.

 

سکوت کارشناسی، یا حاکمیتی؟

 

امروز گردهمایی معترضان به وضعیت ناگوار محیط زیست ایران در سکوت طرفین برگزار شد( البته گفت و گوی معاونت محیط طبیعی با معترضان دلیلی بر نقض سکوت نبود چرا که هیچ کدام از سخنان آنها را نمی توان پاسخی کارشناسی برای دلیل گردهمایی دانست) خوشبختانه یا متاسفانه با این گردهمایی موضع بسیاری از مدافعان طبیعت  آشکار شد. به جز یکصد نفری که در این گردهمایی با متن های معترض خود نماینده محیط زیست ایران به شمار می آمدند، بسیاری هستند که از همه تریبون ها استفاده می کنند تا خود را مدافع محیط زیست نشان دهند، اما به قول عباس محمدی فقط جایی که سود داشته باشد.

گزارش ایسنا از این گردهمایی

گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی از این گردهمایی

گزارش تصویری از وبلاگ در انتظار باران